سؤال 61 . الف - زنى كه شوهر مىكند و وطن شوهر غير از وطن اوست ، آيا زن مىتواند از وطن اصلى خود اعراض نكند و آن را به عنوان وطن خود نگه دارد ؟ ب - شوهرى كه از وطن اصلى خود اعراض نكرده اگر همسر او به همراهش به آنجا برود كه وطن اصلى شوهر است ولى وطن زن نبوده حكم نماز و روزه زن چيست ؟ جواب : الف - زن مىتواند اعراض نكند و تا وقتى اعراض از وطن خود نكرده هر وقت به آنجا رفت حكم وطن را دارد . ب - وطن شوهر كه از آن اعراض نكرده وطن زن او حساب نمىشود و در آنجا حكم مسافر را دارد و نماز او شكسته است و روزه او صحيح نيست . سؤال 62 . آيا زن در انتخاب وطن مستقل است يا تابع شوهر مىباشد ؟ جواب : زن در انتخاب وطن مستقل است و مىتواند قصد وطن نسبت به جائى كه شوهر در آن زندگى مىكند و وطن خود قرار داده ننمايد اگرچه با او در آنجا زندگى كند ، ولى تا زمانى كه آنجا زندگى مىكند آن مكان حكم وطن او را دارد ، نماز و روزه او در آنجا تمام است اگرچه قصد ده روز نكند . سؤال 63 . اگر كسى از وطن اصلى خود اعراض كند و بعداً پشيمان شود و بخواهد دوباره آنجا را وطن خود قرار دهد چه بايد بكند تا دوباره حكم وطن را داشته باشد ؟ جواب : بايد به قصد وطن در آنجا مدتى بماند كه وطن جديد او شود اگرچه در سال چند ماه باشد و به مجرد اين كه پشيمان شود برگشت وطنيت مشكل ، بلكه ممنوع است . سؤال 64 . آيا كسى در برگشت از مسافرتى كه در آن كثير السفر شناخته شده در وسط راه به منزل يكى از آشنايان خود برود و بعد از آنجا به وطن برسد در اين برگشت هم حكم كثير السفر دارد يا سفر جداگانه حساب مىشود و بايد نماز را شكسته بخواند ؟ جواب : ظاهر آن است كه اين سفر همان سفرى است كه در آن كثير السفر حساب مىشود و زيارت بعض آشنايان در وسط راه مثل ساير حوائجى است كه در راه سفر پيش مىآيد بنابراين نمازش تمام است و روزه او به هم نمىخورد و اين سفر جدا حساب نمىشود